Pyłek kwiatowy

      Pyłek kwiatowy jest to kompozycja wielu ważnych dla organizmu człowieka składników. Jest to lekkostrawne białko roślinne - bogate źródło aminokwasów, mikroelementów i witamin. Powstaje on w pylnikach roślin nasiennych w postaci mikroskopijnych ziarenek. Ziarna te, w zależności od rośliny, z której pochodzą różnią się kształtem, barwą, ciężarem i wielkością. Najczęściej spotyka się pyłek żółty i brązowy o różnych odcieniach, a także czarny.
Pyłek kwiatowy ma postać delikatnego proszku, który przez pszczoły "zbieraczki" jest poddawany naturalnemu procesowi granulowania. Zebrany z kwiatów pyłek sklejony w grudki przy pomocy wydzieliny gruczołów ślinowych pszczoły lub nektaru, przenoszony jest w specjalnych "koszyczkach", czyli zagłębieniach otoczonych włoskami, umiejscowionych na zewnętrznych stronach goleni trzeciej pary pszczelich nóg.

pyłek kwiatowyBadania pyłku kwiatowego prowadzone m.in. w Pracowni Wstępnych Badań Farmakologicznych AM w Krakowie potwierdziły, że pyłek kwiatowy to "prawdziwa kopalnia dobra - najwspanialsza, stworzona przez naturę odżywka, i lek zarazem". Tę opinię potwierdziło wielu innych specjalistów. Z pyłku kwiatowego z dodatkiem miodu pszczoły tworzą i magazynują w plastrach ula tzw. pierzgę, czyli zakonserwowany w procesie fermentacji mlekowej pokarm białkowo-witaminowy z mikro i makro elementami, bez którego życie pszczelej rodziny zamiera.

Pyłek zdumiewa badaczy różnorodnością i bogactwem składu chemicznego, dzięki czemu może być z powodzeniem stosowany w medycynie do zapobiegania i leczenia różnych schorzeń.
pyłek kwiatowyWystępujące w pyłku kwiatowym kwasy tłuszczowe tworzą łatwe połączenia z cholesterolem powodując obniżenie jego stężenia we krwi oraz zwiększają odporność organizmu, zapobiegają chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy, chorobom skóry, a także neutralizują działanie substancji pobudzających rozwój nowotworów złośliwych.
Ważną rolę odgrywają także fosfolipidy pyłku, które dzięi włąsnościom lipotropowym zapobiegają powstawaniu i odkładaniu lipidów w atrobie, działają przeciwmiażdżycowo.
Spośród witamin rozpuszczlnych w wodzie w pyłku kwiatowym znajduje się prawie zawsze witamina C, która wspólnie ze związkami flawonoidowymii fenolokwasami wzmacnia ściany naczyń włosowatych oraz witaminy z grupy B. Pyłek kwiatowy ma zatem działanie zbliżone do działania biokompleksu witamin, pozwala na częściowe uzupełnienie ich niedoboru, co jest ważne dla przywrócenia prawidłowej przemiany węglowodanów, lipidów i białek.

Cenne jest występowanie w pyłku dużych ilości niektórych biopierwiastków. Dzięki znacznej zawartości potasu pyłek wspomaga usuwanie obrzęków w schorzeniach sercowo-naczyniowych i nerek. Związki wapnia, fosforu i magnezu są niezbędne do budowy tkanki kostnej, oraz regulacji ciśnienia osmotycznego płynów ustrojowych. Ponadto, magnez wzmaga perystaltykę jelit, wydzielanie żółci i usuwanie nadmiaru cholesterolu z organizmu. W pyłku kwiatowym znajduje się wiele enzymów, które spełniają rolę katalizatorów biologicznych licznych przemian w organizmie. Hamujący efekt działania pyłku na wzrost bakteri, grzybów i pierwotniaków uzasadnia obecność w nim substancji o charakterze antybiotycznym. Z jednej strony konserwują pyłek, z drugiej zaś - po podaniu pyłku drogą doustną - hamują rozwój bakterii chorobotwórczych.pyłek kwiatowy

Działanie lecznicze

    Pod wpływem spożywania pyłku stwierdzono obniżenie poziomu cholesterolu w surowicy krwi. Podawanie małych dawek tego produktu osobom starszym pozwala na zahamowanie zmian miażdżycowych naczyń mózgowych i poprawę krążenia mózgowego.. Ponadto, pyłek kwiatowy i uzyskiwane z niego wyciągi stosuje się z powodzeniem w stanach pozawałowych, a także w zaburzeniach krążenia obwodowego i w nadciśnieniu tętniczym.
Pyłek kwiatowy polecany jest w ostrych i przewlekłych stanach zapalnych wątroby oraz w toksycznych i pourazowych uszkodzeniach tego narządu. Ponadto, usprawnia opróżnianie pęcherza moczowego i rozkurcza mięśnie gładkie cewki moczowej, co jeszcze bardziej uzasadnia jego stosowanie zarówno w zapaleniu, jak i łagodnym przeroście gruczołu krokowego. Pyłek kwiatowy z dobrym skutkiem stosuje się w leczeniu niedokrwistości z niedoborem żelaza.
Właściwości odżywcze pyłku, a także regulujące procesy przemiany materii wykorzystywane są m.in. w sytuacji występowanie braku apetytu u dzieci i dorosłych. Pyłek kwiatowy przyjmowany systematycznie pozwala na szybsze wyleczenie chorych z zakażeniami górnych dróg oddechowych, a w przypadku ciężkich i wyniszczjących chrób, jak białaczka czy zapalenie płuc należy podawać pyłek jako środek immunostatymulujący (podwyższający odporność organizmu na zakażenia).
Pyłek kwiatowy można stosować wspomagająco w leczeniu depresji, a ze względu na właściwości odżywcze, tonizujące i polepszające ukrwienie tkanki nerwowej pozwala na podwyższenie sprawności umysłowej oraz wzmocnienie układu nerwowego osłąbionego na skutek stresu, czy przepracowania.
Dobre wyniki leczenia pyłkiem uzyskano w geriatrii, w leczeniu objawów wczesnego starzenia się, a także w stanach nerwicowych u osób starszych.
Suplementację pyłkiem można stosować dwa razy w roku wiosną i jesienią, przez około 1-3 miesiące, w celu stymulacji naturalnej odporności, tak potrzebnej w tych okresach. W czasie spożywania pyłku dodatkowo należy dietę uzupełnić o miód. Pyłek w formie naturalnej należy pół godziny przed spożyciem zmieszać z płynem - woda, sok - lub płynnym miodem. Suszony pyłek (1-2 łyżeczki) zalać ciepłą, przegotowaną wodą (1/3 szklanki) na kilkanaście minut a następnie wypić.

Przeciwwskazania

      U osób uczulonych na pyłki roślinne po spożyciu pyłku mogą wystąpić stany alergiczne. Uczulenia mogą objawiać się występowaniem zaczerwinienia spojówek, pokrzywki i obrzęku warg oraz w postaci zaburzeń układu pokarmowego (wzdęcia, bóle w okolicy brzucha, nudności, zgaga). Dlatego należy zachować ostrożność przy spożywaniu pyłku kwiatowego w przypadku nadwrażliwości na ten produkt, a także w pyłkowicy i astmie oskrzelowej atopowej. Innym przeciwwskazaniem do terapii pyłkowej są schorzenia nowotworowe gruczołu krokowego, ciężkie uszkodzenia nerek, początkowy okres ciąży oraz skłonnośc do zaburzeń żołądkowo-jelitowych.