Propolis

      Propolis czyli kit pszczeli był znany w medycynie ludowej od wieków. Jego skład jest uzależniony od miejscowych warunków, w których pszczoły zbierają go z roślin np. z lepkich od żywicy młodych pędów i pączków topoli, brzozy, świerku i innych roślin. Pszczoły stosują kit do uszczelniania i sklejania elementów ula, a nawet do tworzenia sarkofagów dla zabitych rabusiów, które dostały się do wnętrza ula, takich jak myszy i ryjówki. Należy przestrzec przed kupowaniem i stosowaniem kitu z niewiadomych źródeł. Przypadkowy surowiec może być nieaktywny biologicznie i co gorsze zanieczyszczony, szczególnie woskiem i innymi substancjami, które po rozpuszczeniu mogą mieć działanie toksyczne.propolis
Pozyskany z ula propolis jest produktem bezpostaciowym, przypominającym zeschniętą lub mazistą żywicę, o charakterystycznym, pięknym zapachu oraz gorzkim i piekącym smaku. Ma różnorodne zabarwienie: brązowe, szare, brunatne, a nawet czarne. Propolis rozpuszcza się w alkoholu etylowym; po dodaniu do wody tworzy mlecznobiałą zawiesinę. Wyciągi (ekstrakty) z propolisu uzyskuje się za pomocą 70% alkoholu etylowego. Optymalna temperatura ekstrakcji wynosi 40stopni Celsjusza. Po odparowaniu alkoholu otrzymuje się półpłynny, zagęszczony wyciąg z propolisu.Profesjonalnie pozyskany i oczyszczony propolis jest bardzo złożoną substancją bogatą w biologicznie czynne związki chemiczne takie, jak flawonoidy, związki fenolowe, terpeny, substancje lipidowo- woskowe, biopierwiastki. Udowodniono wielorakie biologiczne działanie propolisu: antybakteryjne, regenerujące, znieczulające, stymulujące układ immunologiczny.

Propolis ma zdolność niszczenia i blokowanie drobnoustrojów, szczególnie bakterii i grzybów chorobotwórczych, ale również wirusów i pierwotniaków, ale radzi sobie nawet z gronkowcem złocistym. Wrto wiedzieć, że zwalcza dwoinki kataralne, paciorkowce i niektóre szczepy prątków gruźlicy. Niszczy drożdżaki, wirusy grypy i zapalenia mózgu; także pierwotniaki wywołujące rzęsistkowicę, toksoplazmozę i lambliozę. Propolis okazuje się więc lekiem na wagę złota. Użyty w roztworach etanolowych i maściach leczy i regeneruje wszystkie typy tkanek, szybciej niż środki tradycyjne.

Działanie lecznicze

Schorzenia miejscowe

      Etanolowy roztwór propolisu znacznie przyspiesza gojenie zranień i uszkodzeń skóry i błon śluzowych, likwiduje stan zapalny, nie dopuszcza do zakażeń.
Za pomocą propolisu leczy sie ropne choroby skóry, w tym zakażenia wywołane przez gronkowce (czyraki ich postać gromadną), przewlekłe zapalenie mieszków włosowych, zapalenie gruczołów potowych, ropnie pach, a także zakażenia paciorkowcowe i mieszane, np. zajady. Badania kliniczne wskazują na 76% skuteczność propolisu w leczeniu tego typu schorzeń.
Pozytywne wyniki uzyskuje się również w leczeniu grzybic skóry różnego pochodzenia, wywołane zarówno przez dermatofity jak i drożdżaki, oraz choroby alergiczne skóry.
Korzystne działanie propolisu zaobserwowano podczas leczenia chorych cierpiących z powodu żylakowych owrzodzeń podudzi. Z dobrym skutkiem stosuje się również propolis miejscowo i do wewnątrz w guzach krwawnicowych i szczelinach odbytu. Taka forma terapii pozwala na usunięcie bólu, zahamowanie krwawienia i zabezpiecza przed nawrotami ostrych stanów choroby.
Propolis okazał się skuteczny także w przypadku leczenia termicznych uszkodzeń skóry - odmrożeń i oparzeń oraz stał się pomocnym środkiem w wielu schorzeniach chirurgicznych a także w leczeniu odleżyn.
Schorzenia gardła i krtani są także podatne na leczenia propolisem, zwłaszcza ostre, nieżytowe zapalenie gardła i krtani oraz przewlekłe zapalenie gardła. Za pomocą propolisu leczy się również liczne schorzenia jamy ustnej (afty), grzybicze zapalenie jamy ustnej (pleśniawki), czy powierzchniowe zapalenie języka. Propolis jest cennym środkiem stosowanym w stomatologii przy opracowywaniu ubytków próchniczych, w nadwrażliwości tkanek zęba, chorobach miazgi zębowej i kanałów korzeniowych, ostrym i przewlekłym zapaleniu ozębnej, wrzodziejącym zapaleniu dziąseł oraz paradontozie.
Badania prowadzone w Polsce świadczą o bardzo dobrych wynikach leczenia propolisem ran po operacjach położniczych. Propolis jest stosowany w rzęsistkowym zapaleniu pochwy, w bakteryjnym i grzybiczym zapaleniu pochwy oraz przy nadżerkach szyjki macicy.

Schorzenia wewnętrzne

      W wielu przypadkach schorzeń wewnętrznych zastosowanie propolisu pozwala na wyleczenie bądź wyraźna poprawę stanu zdrowia chorych. Dobre efekty uzyskano np. w leczeniu schorzen układu krążenia (nadciśnienie tętnicze), w chorobach przewodu pokarmowego (stany zapalne żoładka i jelit, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy) oraz układu oddechowego (przewlekłe zapalenie migdałków, nieżyt krtani, astma oskrzelowa atopowa).
Badania kliniczne wykazały, że propolis stosowany wspomagająco pozwala na uzyskanie zancznej poprawy stanu zdrowia we wczesnych przypadkach wirusowego zapalenia wątroby.

Przeciwwskazania

      Zasadniczym przeciwwskazaniem do stosowania propolisu jest uczulenie na ten produkt. Podatne na alergię propolisową są zazwyczaj osoby uczulone na użądlenia pszczół oraz cierpiące na alergiczne schorzenia skóry i dróg oddechowych. W przypadku tej grupy ludzi, przy miejscowym zastosowaniu propolisu mogą wystąpić zaczerwienienie i świąd skóry oraz obrzęk, a po podaniu doustnym, obrzęk błon śluzowych, nudności oraz spadek ciśnienia tętniczego. Należy dodać, że alergia na propolis nie jest zjawiskiem zbyt częstym.